• ಕನಿಷ್ಠ  ದಿನಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಪೋಸ್ಟು ಪೋಸ್ಟು ಎಂದು ಹೇಗ್ರೀ ಕೂಗೋದು? ಈಗ ಎಲ್ಲಿದೆ ಪೋಸ್ಟು ಗೀಸ್ಟು, ಈಗ ಎಲ್ಲಾ ಮೇಲು ಗೀಲು ಎಂದಿರಾ? ಪೋಸ್ಟ್ ಅಂದಿದ್ದು ವರ್ಡ್ ಪ್ರೆಸ್ ಬ್ಲಾಗ್ ತಾಣಕ್ಕೆ ನಾವು ಬರೆದು ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಬರಹದ ಬಗ್ಗೆ. ವರ್ಡ್ ಪ್ರೆಸ್ ತಾಣವನ್ನು ಹೊಕ್ಕ ಕೂಡಲೇ freshly pressed ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಲೇಖನದ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಾಡಿಸಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಲೇಖನಗಳಿಗೆ ಬರುವ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಓದುವುದು ನನ್ನ ಅಭ್ಯಾಸ. ಕೇಕ್ ಹೇಗೇ ಮಾಡೋದು ಎನ್ನುವುದರಿಂದ ಹಿಡಿದು ವಾಕ್ ಹೇಗೇ ಮಾಡೋದು, ಪೇರೆಂಟಲ್ (ಪಾಲಕತ್ವ?) ಬಗ್ಗೆ, ಪ್ರವಾಸದ ಬಗ್ಗೆ, ಬರೆಯಲು ಏನೂ ಹೊಳೆಯದಾದಾಗ ವಿಷಯ ಕಂಡು ಕೊಳ್ಳುವುದು ಹೇಗೆ………ಹೀಗೆ ಬ್ಲಾಗ್ ಪೋಸ್ಟ್ ಗಳ ಸುಗ್ಗಿ ಕಾಣಲು ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಒಂದೊಂದು ಪೋಸ್ಟ್ ಗೂ ನೂರಾರು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು. ವಿಷಯ ಎಷ್ಟೇ trivial ಆಗಿರಲಿ ಆಸ್ಥೆಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾರೆ ಓದುಗರು. ಅದೇ ವೇಳೆ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಬರುವ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳ ಕಡೆ ಸ್ವಲ್ಪ ನೋಡಿ. ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಗಳಿಲ್ಲದೆ ಆಹಾರ, ಪೋಷಕಾಂಶ ಇಲ್ಲದೆ, ಕೃಶರಾಗಿ  ನರಳುವ ಸೊಮಾಲಿಯಾ ದೇಶದ ಮಕ್ಕಳ ಥರ ಕಾಣುತ್ತದೆ ಬ್ಲಾಗ್ ಪೋಸ್ಟು. ಈ ಅಸಡ್ಡೆಗೆ, indifference ಗೆ ಕಾರಣವಾದರೂ ಏನಿರಬಹುದು? ಥಟ್ಟನೆ ಸೋಮಾರಿತನ ಕಾರಣ ಎಂದು ತೋರಿದರೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮತ್ತೊಂದು ಕಾರಣ ತಲೆಗೆ ತೂರಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅದೇನೆಂದರೆ ಓದಿದ ಬರಹಕ್ಕೆ   ಪ್ರತಿಕ್ರಯಿಸಬೇಕೆಂದರೆ ಕೀಲಿ ಮಣೆ ಕುಟ್ಟಲೇ ಬೇಕಲ್ಲವೇ? ಹೀಗೆ ಪ್ರತೀ ಬರಹಕ್ಕೂ ಕೀಲಿಗಳನ್ನು ಕುಟ್ಟುತ್ತಾ ಕೂತರೆ ಕೀಲಿಗಳು ಕೀಲು ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಉದುರಿದರೆ? ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಹತ್ತಾರು ಸಾವಿರ ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಉಪಕರಣ ತಾನೇ? ಸುಮ್ಮ ಸುಮ್ಮನೆ ಅದನ್ನು ಹಾಳುಗೆಡವಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ ಇರಬಹುದು, ಟೀವೀ ಬಂದಾಗ ಅದರೊಂದಿಗೆ ಬರುವ ರಿಮೋಟ್ ಕಂಟ್ರೋಲ್ ಉಪಕರಣವನ್ನು ನಾವು ಜೋಪಾನ ಮಾಡೋ ರೀತಿ. ಕೆಲವರು ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಕವರ್ ಹೊದಿಸಿದರೆ ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಕವಚ ಹಾಕುತ್ತಾರೆ, ಒತ್ತಿ ಒತ್ತಿ ಎಲ್ಲಿ ಬಟನ್ನುಗಳು ಕಿತ್ತು ಬರುತ್ತೋ ಎಂದು. ಈ ತೆರನಾದ ಕಾರಣವೇನಾದರೂ ಇರಬಹುದೇ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳ ಬರಗಾಲಕ್ಕೆ? ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದವನು ಏನೋ ಬರೆದು ಹಾಕಿದ್ದಕ್ಕೆ ನಾವೇಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಯಿಸಿ ನಮ್ಮ ಕೀ ಬೋರ್ಡ್ ಹಾಳುಗೆಡವ ಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಧೋರಣೆಯೋ? ಹೊಸತಾಗಿ ಬರಹ ಕೈಗೆತ್ತಿ ಕೊಂಡು ಈ ರೀತಿಯ ಓದುಗ ಸಮೂಹದ ಅಸಡ್ಡೆಗೆ expose ಆದನೋ, ಅವನ ಗತಿ ದೇವರಿಗೇ ಪ್ರೀತಿ. ಬರಹ ನೂ ಬೇಡ ಏನೂ ಬೇಡ, ಇದು ನನ್ನ ಕೈಗೆ ಹೇಳಿಸಿದ ಕೆಲಸ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ಮುದುಡಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ನನ್ನಂಥ ದಪ್ಪ ಚರ್ಮದ ಜನರಿಗೆ ಓದುಗರ “ಅಸಡ್ಡೆ” ಯೇ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಮೂಕಿ (ಮೂಕಿ ಟಾಕಿ ಗೊತ್ತಲ್ಲ?) ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ.
• ನನ್ನ “ಹಳೇ ಸೇತುವೆ” ಬ್ಲಾಗ್ ಗೆ ಇದುವರೆಗೆ ಭೇಟಿ ಕೊಟ್ಟವರ ಸಂಖ್ಯೆ ೨೦,೦೦೦ ದಾಟಿದ “ಅವಿಸ್ಮರಣೀಯ ಅನುಭವ” ಕ್ಕೆ ಅರ್ಪಣೆ ಈ ಲಘು ಬರಹ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ವಂದನೆಗಳು.
• ಸೂಚನೆ: ಬೇಡ, ಬೇಡ, ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬೇಡ, ನೀವು ಓದುವಾಗ ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲೇ ನನಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ ಶುಭಾಶಯಗಳು ಎನ್ನುವ ಹಾರೈಕೆ.                 

ಕನ್ನಡದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ವೆಬ್ ತಾಣವೊಂದರಲ್ಲಿ “ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ” ಶೀರ್ಷಿಕೆಯಡಿ ಒಂದು ಲೇಖನ ಬಂದಿತ್ತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಂದು ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನರ ಹೆಸರುಗಳು ಬೇರೊಂದು ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವ ರೀತಿ ಆಭಾಸವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ ಎಂದು ಲೇಖಕಿ ಬರೆದಿದ್ದರು. ಚಟ್ಟೋಪಾಧ್ಯಾಯ ಎನ್ನುವ ಉತ್ತರಭಾರತದ ಹೆಸರು ನಮಗೆ “ಚಟ್ಟ’ ಕಟ್ಟೋದ ರಲ್ಲಿ ಫೇಮಸ್ ಎಂದು ತೋರುತ್ತದೆ. ಅದೇ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ “ ಇಂಟರ್ವ್ಯೂವ್ ಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ’Vivek Tulluri’ ಎಂಬ ಆಂಧ್ರ ಯುವಕನ ಹೆಸರನ್ನು ಯಾವ ರೀತಿ ಕೆಡಸಿಟ್ಟಳು ಎಂದು ನಾನು ಬಾಯ್ಬಿಟ್ಟು ಹೇಳೋಲ್ಲಪ್ಪ…ಕನ್ನಡ ಬಂದ್ರೆ ನೀವೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕಳಿ!” ಎಂದು ನಿರ್ಭಿಡೆಯಾಗಿ ಬರೆದು ನನ್ನನ್ನು ಚಕಿತ ಗೊಳಿಸಿದರು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮಡಿವಂತರು ಅಧಿಕ ಇರುವ ವೆಬ್ ತಾಣದಲ್ಲಿ ಆ ರೀತಿಯ ಬಳಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಷ್ಟವೇ. ಆದರೆ ಸುದೈವವಶಾತ್ ಯಾರೂ ಅದಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ರೀತಿಯ ತಕರಾರು ಮಾಡದೆ ಆನಂದಿಸಿದ್ದು ಲೇಖನಕ್ಕೆ ಬಂದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಗಳಿಂದ ತಿಳಿಯಿತು. “ಸನ್ನೆ” (sign) ಭಾಷೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಒಂದು ಲೇಖನವನ್ನು ಇದೇ ವೆಬ್ ತಾಣಕ್ಕೆ ಕಳಿಸಿದ್ದೆ. ಪ್ರಕಟವಾದ ೨೪ ಘಂಟೆಗಳ ಒಳಗೆ ಅದನ್ನು ತಿಪ್ಪೆ ಸೇರಿಸಿದರು ನಿರ್ವಾಹಕರು. ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಜನ ಕೋಪಗೊಂಡಾಗ ಯಾವ ಯಾವ ರೀತಿಯ ಲ್ಲಿ ಹಾವಭಾವ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿ ತಮ್ಮ ಕೋಪ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಬರೆದು, f**k off ಎಂದು ಅರ್ಥ ಬರಲು “ಮಧ್ಯದ ಬೆರಳನ್ನು ಹೊರಕ್ಕೆ ತೂರಿಸಿ” ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದಿದ್ದೆ. ಅದು ಶಿಷ್ಟಾಚಾರಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ತೋರಿತು. ನಂತರ ನನಗೂ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಅಪರಾಧೀ ಮನೋಭಾವ ಕಾಡಿತು, ಬರೆಯುವಾಗ ಒಂದಿಷ್ಟು discretion ಪ್ರದರ್ಶಿಸಬೇಕಿತ್ತು ಎಂದು. ನಾನು ಮೇಲೆ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಮಾಡಿದ “ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ’ ಬರಹಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬರೆಯಲು ಯತ್ನಿಸಿದೆ. ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಪೋಲಿ ಆಗಬಹುದೋ ಏನೋ ಎಂದು ಭಯ ಬಿದ್ದು ಅಲ್ಲಿ ಬರೆಯದೆ ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ ಗೆ ಅದನ್ನು ಬರೆದು ಹಾಕಲು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ “ಹಳೆ ಸೇತುವೆ” (ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್) ಬಹಳಷ್ಟು ಪೋಲಿ ಕೆಲಸಗಳನ್ನ ಕಂಡ ಸೇತುವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಏನೇ ಬರೆದರೂ “ಇವನು ತನ್ನ ಹಳೆ ಬುದ್ಧಿ ಬಿಡುವವನಲ್ಲ“ ಎಂದು ಕೈ ಚೆಲ್ಲಿ ಕೂರಬಹುದೇ ಅಷ್ಟೇ ನನ್ನ ಸೇತುವೆ. ಈಗ ಈ ಲೇಖನಕ್ಕೆ ಪ್ರೇರೇಪಣೆ ಆದ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ನೇರವಾಗಿ ಬರೋಣ.

ನೀವೂ ಸಹ ನೋಡಿರಬಹುದು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಗೋಡೆ ಮೇಲೆ ನೀರಿನ ಪಂಪ್ ಒಂದರ ಜಾಹೀರಾತು. “TULLU” PUMP” ಅಂತ. ಅದು “ಟುಲ್ಲು” ಪಂಪೋ ಅಥವಾ ಉಚ್ಛಾರ ತಪ್ಪಿದಾಗ ಬೇರಾವುದಾದರೂ ಪಂಪೋ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಮನಸ್ಸು ಕಿಲ ಕಿಲ ಎಂದು ನಕ್ಕಿದ್ದಿದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ “tulika’ ಎನ್ನುವ ಹೆಸರೂ ಅಷ್ಟೇ. ಈ ಹೆಸರನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಾಕೆಯನ್ನು ಜೋರಾಗಿ, ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಕರೆಯಲೂ ಕಷ್ಟ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅರ್ಧ ಮಾಡಿ ಕರೆಯುವುದು ಇನ್ನೂ ಕಷ್ಟ. ಇದೆ ರೀತಿಯ ಇನ್ನೂ ತುಂಬಾ ಹೆಸರುಗಳಿವೆ. ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ತೋಚಿದ್ದು ಇಷ್ಟು. ಇದನ್ನು ಓದುವವರು ತಮಗೆ ಕಿರಿಕ್ ಆಗಿ ತೋಚಿದ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಮೂಲಕ ಬರೆಯಬಹುದು…

ನನ್ನ ಸೇತುವೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಭಯ ಬೇಡ.