ನಮ್ಮ ದೇಶ ಮೊಸಗಾರಿಕೆಗೆ ಹೆಸರುವಾಸಿ. ಇದನ್ನು ಹೇಳುವುದಕ್ಕೋ, ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೋ ಯಾವ ಡೋಂಗಿ  ಅಭಿಮಾನವೂ ಅಡ್ಡ ಬರಬೇಕಿಲ್ಲ. ಭಾರತದಿಂದ ಹೊರಗಿರುವ, ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ದುಡಿಯುವ ಜನಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲಿನ ಮೋಸ ಬಹಳ ಬೇಗನೆ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. mobile ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದರೆ roaming, std, incoming charge, outgoing, charge, pulse rate, minute rate ತರಾವರಿ ಟೋಪಿಗಳು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಯದಂತೆ ನಿಮ್ಮ ಖಾತೆಯಿಂದ ಹಣ ಮಾಯ. ನಮ್ಮ ಭೂ ಸಂಪತ್ತು, ಖನಿಜ ಸಂಪತ್ತು, ವನ ಸಂಪತ್ತು ಹೀಗೇ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಂಡ ಸಂಪತ್ತೆನ್ನೆಲ್ಲಾ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಜೊತೆ ಸೇರಿ ಹಗಲು ದರೋಡೆ ಮಾಡಿದ ಮಹನೀಯರುಗಳು ನಮ್ಮ ಜೇಬಿನಲ್ಲೋ, ಮೊಬೈಲ್ ನಲ್ಲೋ ಅಳಿದುಳಿದ ಚಿಕಾಸುಗಳಿಗೂ ಕೈ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರೆ ನಾಚಿಕೆ ಆಗುತ್ತದೆ.

ಯೋಚಿಸಿ, ಸುಮಾರು ೬೦ -೭೦ ಕೋಟಿ ಮೊಬೈಲ್ ಕನೆಕ್ಷನ್ ಗಳಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಐದೋ ಹತ್ತು ಪೈಸೆಯೂ ಕದ್ದರೂ ಸಾಕಲ್ಲವೇ? ರಿಂಗ್ ಟೋನ್ ವ್ಯಾಪಾರದ ಜೊತೆಗೇ ಹಾದರ ಬೇರೆ. ಹುಡಗಿಯರ ಮಾತನ್ನಾಡಿಸುವ ಸೌಕರ್ಯ ಕೂಡಾ.

ಈಗ ದೇಶವನ್ನು ೨೨ ವೃತ್ತಗಳನ್ನಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಿ ರೋಮಿಂಗ್ ಅನ್ವಯ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಅದನ್ನು ತೆಗೆದು ಹಾಕಿ ಇಡೀ ದೇಶವೇ ಒಂದು ವಲಯವನ್ನಾಗಿ ಘೋಷಿಸುತ್ತಾರಂತೆ. ಅಥವಾ ಧನಪಿಶಾಚಿ ಕಂಪೆನಿಗಳ ಧನ ದಾಹ ತಣಿಸಲು ಕನಿಷ್ಠ ದೇಶವನ್ನು ನಾಲ್ಕು ವಿಭಾಗಗಳನ್ನಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸುತ್ತಾರಂತೆ.  ಇನ್ನು ಇದರ ವಿರುದ್ಧ ಮೊಬೈಲ್ ಕಂಪೆನಿಗಳು, ಅವರ ಚೇಲಾಗಳು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಕಟ್ಟೆ ಹತ್ತಿ ಈ ನಿಯಮ ನೆನೆಗುದಿಗೆ ಬೀಳುವಂತೆ  ಮಾಡುತ್ತಾರೋ ಏನೋ.