ಸಾಬು ಅಂತ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು ನನ್ನನ್ನು. ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಶಿಕ್ಷಕರು ಕರೆದರೆ protest ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ನಾನಂತೂ ಆ ಪದವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಲಘುವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಒಮ್ಮೆ, ನಾನು ಚಿಕ್ಕವನಿದ್ದಾಗ ನನ್ನ ಮಿತ್ರ ಬಸರಾಜ ಕೇಳಿದ ಏನೋ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಿಂಡಿ ಎಂದು. ನಾನು ಇಡ್ಲಿ ಎಂದೆ. ಮಾರನೆ ದಿನವೂ ಕೇಳಿದ, ಮತ್ತೆ ಇಡ್ಲಿ ಅಂದೆ. ಇಡ್ಲಿಯಷ್ಟು prolific breakfast ಬೇರೆ ಇಲ್ಲ ಅಂತ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ. ಒಂದೇ ಏಟಿಗೆ ೫೦ ಇಡ್ಲಿ ಹಿಟ್ಟನ್ನು ಪಾತ್ರೆಗೆ ಏರಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಬೇಕಷ್ಟು ಜನರಿಗೆ ಇಡ್ಲಿ ಸರಬರಾಜು ಮಾಡಬಹುದು. ಮೂರನೇ ದಿನವೂ ನನ್ನ ಉತ್ತರ ಇಡ್ಲಿ. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಅವನು ” ಏನೋ ನಿನಗೆ ಇಡ್ಲಿ ಅಂದ್ರೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಇಷ್ಟಾನ? ಅಂದ್ರೆ ನಿನ್ ಹೆಸರು ಈಗ ” ಇಡ್ಲಿ ಬೂಸಾ” ಎಂದು ಬೀದಿಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಟಾಮ್ ಟಾಮ್ ಮಾಡಿದ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ tuition ಗೆ ತಡವಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನನ್ನು ಮೇಡಂ ಒಬ್ಬರು late latif ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ನನ್ನ ಮಿತ್ರ ಗುರುವಿನ ಅಡ್ಡ ಹೆಸರು “ಮುಳಗಾಯಿ”. ಅವನ ಅಕ್ಕಂದಿರು ಇಟ್ಟ ಹೆಸರು. ಎಲ್ಲವನ್ನು ಬಲ್ಲ ನನ್ನ ಮಿತ್ರನೊಬ್ಬನ ಹೆಸರು ” ದುನಿಯಾ ಕಿ ಚಾವಿ ” ಎಂದು. ಅಂದ್ರೆ ಅವನಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ವಿಷಯ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ ಅಂತ. ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಹೊಸ ಹೊಸ ಕತೆಗಳನ್ನು, ಸುದ್ದಿಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ. ಬಹುತೇಕ ಅವು ಸುಳ್ಳಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ಕೊನೆಗೆ ಅವನಿಗೆ ಆಯಿತು ನಾಮಕರಣ, ” ಲುಂಗಿ ನ್ಯೂಸ್ ” ಅಂತ.