೬ ವರ್ಷದ ನಾನು ಸೈಂಟ್ ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ಆಂಗ್ಲ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಶಾಲೆ ದೂರವಾದ ಕಾರಣ ಜಟಕಾದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣ. ಈಗಿನ ಮಕ್ಕಳ ಹಾಗೆ ರಿಕ್ಷಾದಲ್ಲೋ, ಬಸ್ಸು, ವ್ಯಾನ್ನಲ್ಲೋ ಹೋಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಕುಣಿಯುವ ಕುದುರೆ ಬಾಲ, ಜಟಕಾ ಡ್ರೈವರ್ನ ಚಾಟಿಯ ಹೊಡೆತ ನೋಡುತ್ತಾ ದೊಡ್ಡವನಾದಾಗ ನಾನೂ ಜಟಕಾ ಡ್ರೈವರ್ ಆಗಬೇಕು ಎಂದು ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೆ. ಸ್ಟೀಲ್ ಬಾಕ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ಲಂಚ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ನಾನು ಆಗಾಗ ಬಾಕ್ಸ್ಅನ್ನು ಶಾಲೆಯಲ್ಲೇ ಬಿಟ್ಟು ಬರುವುದು ನನ್ನ ವಾಡಿಕೆ. ಕೋಪಗೊಂಡ ನನ್ನಮ್ಮ ಕಳಪೆ ದರ್ಜೆಯ ಅಲುಮಿನಿಯಮ್ ಬಾಕ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ತಿಂಡಿ ಕೊಟ್ಟಾಗ ನಾನು ಅದನ್ನು ಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಒಪ್ಪದೇ ಹಠ ತೊಟ್ಟೆ. ಒಪ್ಪದ ಅಮ್ಮ ಜಟಕಾ ಡ್ರೈವರ್ “ನೂರ್” ಹತ್ತಿರ ಬಾಕ್ಸ್ ಕೊಟ್ಟು ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಕೊಡು ಎಂದು ಕೊಟ್ಟರು.  aluminium box ಲಂಚ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗೋದು ಅವಮಾನ ಎಂದು ನನ್ನ ಭಾವನೆ. ಕೆಲ ದಿನಗಳ ನಂತರ ನನ್ನ ಮರೆಗುಳಿ ಸ್ವಭಾವ ಹೋದ ನಂತರ ತಿರುಗಿ ಬಂತು ಸ್ಟೀಲ್ ಬಾಕ್ಸ್. ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮಿತ್ರ ರಫೀಕ್ ನಿಗೆ ನಾನು ತರುವ ದೋಸೆ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣು. ದೋಸೆ ಕೊಡದಿದ್ದರೆ ‘ ಶೈತಾನ್” (ಭೂತ) ಅನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಬೆದರಿಸಿ ನನ್ನ ದೋಸೆ ತಿಂದು ತನ್ನ ಒಣಗಿದ ರೊಟ್ಟಿ ನನಗೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ.

I’d give all wealth that years have piled,

The slow result of Life’s decay,

To be once more a little child

For one bright summer day.

~Lewis Carroll, “Solitude”

 

 

ಬಾಲ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿದಾಗ ಗತಕಾಲದ ವೈಭವ ನೆನಪಾಗಿ ಆ ದಿನಗಳನ್ನು ಕಾಣಲು ಮನಸ್ಸು ತುಡಿಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ time and tide wait for no man ಅಂದಹಾಗೆ ಕಳೆದುಹೋದ ದಿನಗಳೆಂದೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಏನೋ ನೆನಪು ಎಂಬ ಸೌಲಭ್ಯವನ್ನು ದೈವ ಒದಗಿಸಿದ್ದು; ದನಗಳ ಥರ ಮೆಲುಕು ಹಾಕು ಆಗಿ ಹೋದ ಘಟನೆಗಳನ್ನ, ಮಾಯವಾದ ಘಳಿಗೆಗಳನ್ನ ಎಂದು. ನನಗೆ ನೆನಪಿರುವಂತೆ ಸುಮಾರು ನಾನು ೫ ವರ್ಷದವನಾಗಿದ್ದಾಗಿನ ಘಟನೆಗಳು ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಇನ್ನೂ ನೆನಪಿನಲ್ಲುಳಿದಿದೆ. ಯಾವುದಕ್ಕೋ ಹಠ ಮಾಡಿ ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನನ್ನು ನನ್ನ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ ಮಹಡಿಯಮೆಲಿನ ಬೆಡ್ರೂಮಿನ ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಕಾಣುವ ನದಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾ ಸುಮ್ಮನಿರು ಅಳಬೇಡ ಈಗ ಆನೆಗಳು ನೀರು ಕುಡಿಯಲು ಬರುತ್ತವೆ ಎಂದು. ಆನೆ ಎಂದ ಕೂಡಲೇ ಅಳು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ನಾನು ತದೇಕ ಚಿತ್ತದಿಂದ ಹೊಳೆಯ ಕಡೆಗೆ ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತೆ. ಎಷ್ಟೇ ಹೊತ್ತಾದರೂ ಆನೆಗಳೂ ಬರಲಿಲ್ಲ ಆಮೆಗಳೂ ಬರಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಅಳು ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ ಹೂಡಿದ ತಂತ್ರ ಇದು.  

ಸೌದಿ ಅರೇಬಿಯಾದ ವಾಣಿಜ್ಯ ಕೇಂದ್ರ ಜೆಡ್ಡಾ. ಕೆಂಪು ಸಮುದ್ರದ ತೀರದ ಮೇಲೆ ಕಂಗೊಳಿಸುವ ಈ ಮಹಾ ನಗರಕ್ಕೆ ” ಕೆಂಪು ಸಮುದ್ರದ ವಧು ” ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿನ ನಿವಾಸಿಗಳ ಫೇವರೆಟ್ ಪಾಸ್ ಟೈಮ್ ಅಂದ್ರೆ ಸಮುದ್ರದ ತೀರದಮೇಲೆ ಬಾರ್ಬೀಕ್ಯು ಮಾಡಿ ತಿಂದು ಉರುಳಾಡುವುದು. ಹತ್ತು ಹಲವು ಝಗಝಗಿಸುವ ಮಾಲುಗಳಿದ್ದರೂ ಜನ ಸೋಲುವುದು ಕೆಂಪು ಸಮುದ್ರಕ್ಕೇ.

ಸಾಧಾರಣ ಸಮುದ್ರದ ಹಾಗೆ ಅಲೆಗಳ ಆರ್ಭಟ ಈ ಸಮುದ್ರಕ್ಕಿಲ್ಲ ಹಾಗೂ ಒಮ್ಮೆಗೇ ನೋಡಿದಾಗ ತೋರುವುದು ದೊಡ್ಡ ನದಿಯ ಹಾಗೆ. ಸಂಜೆ ಐದಕ್ಕೆ ಬೆಳ್ಳಿ ಬಣ್ಣದ ಸೂರ್ಯ ಬರು ಬರುತ್ತಾ ಕಿತ್ತಳೆ ಹಣ್ಣಾಗಿ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಜಾರುವ ದೃಶ್ಯ ಸುಂದರ. 

ಇಟಲಿಯ ಪೊಲೀಸರು ಶೋಧನೆಯ ವೇಳೆ ಕುರಿಕಾಯುವವನ ಕಾರಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಮಾದಕ ದ್ರವ್ಯ (marijuana) ವಶಪಡಿಸಿ ಆತನನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಹಾಜರುಪಡಿಸಿದರು. ದೂರನ್ನು ಆಲಿಸಿದ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ‘ ಕುರಿಕಾಯುವವ ತನ್ನ ಮಂದೆಯೊಂದಿಗೆ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಗುಡ್ಡಗಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುವುದರಿಂದ ಮಾದಕ ದ್ರವ್ಯ ಆತನಿಗೆ ಸಂಗಾತಿ ಮತ್ತು ಇದು ಅಪರಾಧವಲ್ಲ” ಎಂದು ತೀರ್ಪಿತ್ತು ಪೋಲೀಸರನ್ನು ದಂಗುಪಡಿಸಿದರು. ಇನ್ನು ಮಾದಕ ದ್ರವ್ಯ ಸೇವಿಸಲು ಮನಸ್ಸಾದರೆ ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಕುರುಬನಾದರೆ ಸಾಕು.    

ಇಂದು ಇರಾಕಿನ ಮೇಲಿನ ಅಮೆರಿಕೆಯ ಧಾಳಿ ಮತ್ತು ಆಕ್ರಮಣಕ್ಕೆ ಆರು ವರ್ಷ.  ಯಾವುದೇ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಸದ್ದಾಂ ಹುಸ್ಸೇನ್ ಮಾರಕ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಶೇಖರಿಸಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಸುಳ್ಳು ಪುರಾವೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಮೇರಿಕ ಮತ್ತು ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಇರಾಕಿನ ಮೇಲೆ ಧಾಳಿ ಮಾಡಿದವು. weapons of mass destruction ಇದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ ಅಮೇರಿಕ ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಕ್ಕೆ ನೀಡಿದ ಸಬೂತು “words of mass deception”. ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ೧೧, ೨೦೦೧ರ ಅಮೆರಿಕೆಯ ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ ಮತ್ತು ವಾಷಿಂಗ್ಟನ್ ಮೇಲಿನ ಧಾಳಿಯ ನಂತರ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದು ಬುಧ್ಧಿಯ ಸ್ತಿಮಿತತೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಅಮೇರಿಕ ಬಿನ್ ಲಾಡೆನ್ ಆಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನದ ಗುಡ್ಡಗಳಲ್ಲಿ ಅವಿತಿರಬಹುದೆಂದು ಸಾರಾಸಗಟು ಬಾಂಬುಗಳನ್ನು ಸುರಿಸಿತು. ತೋರಬೋರ ಪರ್ವತ ಶ್ರೇಣಿಯ ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಲಾಡೆನ್ ನನ್ನು ಹೊಗೆ ಹಾಕಿ ಹೊರತೆಗೆದು ತರುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಅಮೆರಿಕನ್ನರನ್ನು ನಂಬಿಸಿದ ಬುಷ್ ಆ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಫಲನಾಗಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಮದುವೆ ದಿಬ್ಬಣಗಳ ಮೇಲೆ, ಶಾಲೆಗಳ ಮೇಲೆ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹೀಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಸಿಕ್ಕಲ್ಲಿ ಬಾಂಬು ಹಾಕಿ ಸಾವಿರಾರು ಜನರನ್ನು ಬಲಿತೆಗೆದುಕೊಂಡ.  ತನ್ನ ದ್ರಿಷ್ಟಿಯನ್ನು ಆಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನದಿಂದ ಇರಾಕಿನೆಡೆಗೆ ಹರಿಸಿದ ಬುಷ್ ತನ್ನ ತಂದೆ ಬುಷ್ ಸೀನಿಯರ್ ಗಾದ ಸೋಲಿನ ಸೇಡು ತೀರಿಸಲು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದ. ಬುಷ್ ಸೀನಿಯರ್ ಸೋಲು ಹೇಗಾಯಿತು?

 

ಇರಾಕಿನ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಸದ್ದಾಂ ಹುಸೇನ್ ತೈಲ ಸಂಪನ್ನ ಕುವೈತ್ ರಾಷ್ಟ್ರ ಇರಾಕಿನ ೧೯ ನೆ ಪ್ರಾಂತ್ಯ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿ  ೧೯೯೦ ಆಗಸ್ಟ್ ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಪುಟ್ಟ ರಾಷ್ಟ್ರ ಕುವೈತ್ ನೊಳಕ್ಕೆ ನುಗ್ಗಿಸಿ ರಂಪ ಎಬ್ಬಿಸಿದ. ಈ ಕ್ರಮದಿಂದ ದಿಗಿಲೆದ್ದ ಅರಬ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸೌದಿ ಅರೇಬಿಯಾ ಅಮೆರಿಕನ್ನರ ಸಹಾಯ ಯಾಚಿಸಿದವು. ಸದ್ದಾಮನ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ಮನೋಭಾವ ಅರಿತಿದ್ದ ಅರಬರಿಗೆ ಸದ್ದಾಂ ಮುಂದುವರೆದು ಸೌದಿ ಮತ್ತು UAE ಗಳನ್ನೂ ಕಬಳಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಭಯ ಉಂಟಾಯಿತು. ಅತ್ತ ಅಮೆರಿಕೆಗೂ ಹೇಗಾದರೂ ಮಧ್ಯ ಪ್ರಾಚ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕ್ಬೇಕು ಅನ್ನೋ ಕೈಕದಿತ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು. ಇದಕ್ಕೆ ಸದ್ದಾಂ ಅನ್ನೋ ಐಲು ದೊರೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿ ಕೊಟ್ಟ.          

ಆಸೆಯೇ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಮೂಲ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವುದರಲ್ಲೇ ತೃಪ್ತಿ ಪಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬದುಕು ಸಾಗಿಸಿದರೆ ನೆಮ್ಮದಿ, ಸಂತೋಷ. ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಂತರು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಮರೆಯಬಾರದು. ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯನ್ನು ಹಣದ ಮಾನ ದಂಡದಿಂದಲೇ ಅಳೆಯಬೇಕಿಲ್ಲ. ಈಗಿನ ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುವ ರೀತಿ ನೋಡಿದರೆ ಜನ ‘ ಮಾನ ಬಿಟ್ಟು ಸಂಪಾದನೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಸಂಪತ್ತು ‘ಮಾನ‘ ವನ್ನು ತಂದು ಕೊಡುತ್ತದೆ‘ ಅನ್ನೋ ಭಾವನೆ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಈ ರೀತಿಯ ಸಂಪತ್ತಿನ ಹಿಂದೆ ಓಡುವ ಮನುಷ್ಯ ಬದುಕಿನ ಹತ್ತು ಹಲವು little pleasures ಗಳನ್ನು ಕಾಣಲು, ಅನುಭವಿಸಲು ವಿಫಲನಾಗುತ್ತಾನೆ.
One who wakes up with his whole attention directed towards the world is cut off from God, and God shall make four qualities to accompany him: endless sorrow, never ending occupation, a neediness which is never relieved, and a hope which is never achieved. – Prophet Muhammad.