ಹೈ ಸ್ಕೂಲಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ನಡೆದ ಘಟನೆ. JTS ಶಾಲೆ principal ನನ್ನ ತಂದೆಗೆ ಪರಿಚಯವಿದ್ದುದರಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸೇರಿಸಿದ್ದರು. ಬೇರೆ ಪ್ರೌಢ ಶಾಲೆಯ ಹಾಗಲ್ಲ ಈ ಶಾಲೆ. carpentry, fitting, electrical, mechanical ವಿಷಯಗಳನ್ನೂ ಕಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ೮ ನೆ ಕ್ಲಾಸಿನವರಿಗೆ ತಿಂಗಳಿಗೆ ೧೦ ರೂಪಾಯಿ ಸ್ಟೈಪೆಂಡ್, ೯ ಮಾತು ೧೦ ತರಗತಿಗಳವರಿಗೆ ೧೫ ರೂಪಾಯಿ. ಆಗ ಈ ಹತ್ತೂ ಮತ್ತು ಹದಿನೈದಕ್ಕೆ ಬಹಳ ಕೀಮತ್ತು. ಈಗಿನ ಮಕ್ಕಳು ೧೦ ರೂಪಾಯನ್ನು ಎಡಗೈಯಿಂದಲೂ ಮುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ. ಎರಡು ಮೂರು ತಿಂಗಳ ಹಣ ಕೂಡಿಸಿ ನನ್ನಮ್ಮನಿಗೆ ಮನೆಗೆ ಬೇಕಾದ ಏನಾದರೂ ಸಾಮಾನನ್ನು ಕೊಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.

ನಮ್ಮ ಶಾಲೆಯ ಕಂಪೌಂಡ್ ಗೋಡೆ ಕೆಲಸದ ಕಾಮಗಾರಿ ನನ್ನ ತಂದೆಯವರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿ ನನಗೆ ದೊಡ್ಡ ತಾಪತ್ರಯವಾಯಿತು. ಗೋಡೆ ಕೆಲಸ ಮುಗಿದ ಕೂಡಲೇ ದರಿದ್ರದ ೧೧೦ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಆಗಿರದಂಥ ಮಳೆ ನನ್ನ ತಂದೆ ಕಟ್ಟಿಸಿದ ಗೋಡೆಯನ್ನು ತನಗೆ ಸಲ್ಲಬೇಕಾದ ಶುಲ್ಕ ಎನ್ನುವಂತೆ ತಿಂದು, ನೆಕ್ಕಿ ಹೋಯಿತು. ಮಾರನೆ ದಿನ ಶಾಲೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಎಲ್ಲಿದೆ ಗೋಡೆ? ಶುರುವಾಯಿತು ಹಾಸ್ಯದ ಸುರಿಮಳೆ. ತಮಾಷೆ, ಕುಹಕ ಮಾಡುವುದೇ ತನ್ನ ಕಸುಬೆನ್ದುಕೊಂಡ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಮಾಷ್ಟ್ರು ಇಡೀ ದಿನ ನನ್ನ ಮಾನ ತೆಗೆದರು. ಕೋಪದಿಂದ ಮನೆಗೆ ಹೋದ ನಾನು ತಂದೆಯನ್ನು ಎಂಥ ಗೋಡೆ ಕಟ್ಟಿಸಿದಿರಾ ಎಂದು ತರಾಟೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡೆ. ಆಗ ತಂದೆ ಶಾಂತವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದು ಇದು; “ಲೇ, ಹೋಗಿ ನಿನ್ನ ಮೇಷ್ಟ್ರಿಗೆ ಹೇಳು ಆ ಗೋಡೆಯೇನಾದರೂ ಬಿದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಹೋಗಿದ್ದರೆ ಶಾಲೆಯ ಕಟ್ಟಡವೇ ಬಿದ್ದು ಎಲ್ಲಾದರೂ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಕೂತು ಪಾಠ ಹೇಳಬೇಕಾಗಿತ್ತು ಅಂತ”. ಗೋಡೆಗೆ drain holes ಕೊಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಇಂಜಿನಿಯರ್ನ ತಪ್ಪೋ, ನಮ್ಮಪ್ಪನದೋ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆ ನೀರು ಹೊರಹೋಗದೆ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತಿದ್ದರೆ ಶಾಲೆಯೇ ಬೀಳುತ್ತಿತ್ತಂತೆ. ಈ ಕತೆಯನ್ನು ನಾನೇನೂ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಿ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ ಅನ್ನಿ. a very embarrassing story.